Wat er in een jaar tijd kan gebeuren…

Sommige dingen kun je niet overzien…

Een jaar geleden was ik rond deze tijd nog superdruk met het schrijven van mijn boek. Ik had nog geen idee hoe ik het moest gaan doen qua uitgeven, hoe het boek zou eindigen en vroeg me regelmatig af of er überhaupt wel mensen zaten te wachten op dit boek. Maar ik wilde het zelf gewoon heel graag, en daarom moest en zou het er komen.

Nu een jaar later zit ik weer met mijn laptop op schoot, een dikke buik tussen mij en het toetsenbord in geklemd, me te bedenken hoeveel er gebeurd is het afgelopen jaar. Ik vond een uitgever, mijn boek kreeg een heel ander einde dan de bedoeling was, maar op 17 april was het dan eindelijk zover en mocht ik het tijdens een feestelijke en supermooie lancering gaan delen met de wereld. Vrienden, familie…natuurlijk waren ze enthousiast over het boek. Ze hadden eens iets anders moeten zeggen ;-). Maar al snel bleek dat er zoveel onbekenden waren die het boek gingen lezen, van wie ik de meest prachtige reacties mocht ontvangen. En nog steeds zit ik vaak met een brok in mijn keel de mailtjes of Facebook-berichtjes te lezen van volstrekt onbekende mensen die mijn boek hebben gelezen en er steun uit putten, er herkenning in vinden en het willen laten lezen aan hun hele omgeving. Dat blijft zo bijzonder!

Afgelopen week werd er weer een nieuwe mijlpaal bereikt. Mijn eerste lezing stond op het programma! In drie verschillende sessies mocht ik mijn verhaal doen tegenover een groep diabetespatiënten. Ook dat had ik een jaar geleden niet kunnen bedenken. En binnenkort staat er alweer een nieuwe lezing op de planning, waarvan ik de aankondiging volgende week via Facebook zal verspreiden.

Het is zo fijn en bijzonder, om na elf jaar eindelijk een positieve associatie te hebben bij het woord diabetes. En bij iedere boekbestelling of reactie die er weer binnenkomt, ben ik toch weer even trots. En dat allemaal door die verdomde diabetes…

Advertenties

Groot nieuws!

Wow…nu was ik nog zo van plan om dit blog regelmatig te updaten, en opeens ben je alweer drie maanden verder! En wat is er veel gebeurd! De lancering, de boekverkopen, de vele reacties die ik binnenkrijg van lezers…echt super!

Na de lancering barstte voor mij ook het trouwseizoen weer los, dus drukte van alle kanten. Superleuk om ook daar weer heel actief mee bezig te zijn, maar nu het hartje zomer is, is er weer tijd om even stil te staan. Natuurlijk lopen de voorbereidingen door voor de volgende bruiloften die vanaf september weer op de planning staan, maar in de tussentijd zijn we ook erg druk met het grote nieuws dat Remco en ik vlak voor de boeklancering te horen kregen.

Wat niemand namelijk wist, was dat ik twee dagen voor de lancering een echo had gehad…ik ben weer zwanger! Het was echt heel bijzonder om dit extra geheimpje samen te hebben op die voor ons toch al zo speciale avond. Natuurlijk bleef het nog een paar weken spannend, maar afgelopen week hebben we tijdens de 20 weken echo te horen gekregen dat alles goed is met ons kleintje, en kunnen we ons écht gaan verheugen op wat ons deze winter allemaal te wachten staat.

Het begint alweer te kriebelen om hier verder over te gaan schrijven in elk geval dus wie weet…ooit een deel twee? 🙂

zwanger

The week after…

Het is alweer een week geleden dat de boeklancering plaats vond in Weert. Van mijn zenuwen, die ik de week van tevoren echt wel had, was niets meer over toen we eenmaal op locatie waren om alles klaar te zetten. Blijkbaar is het dan toch de planner in mij die de zaakjes onder controle heeft. Ik kan echt oprecht zeggen dat ik van begin tot eind alleen maar genoten heb!

IMG_3082

Genoten van alle mensen die op de lancering af kwamen. Genoten van alle lieve woorden. Van Bas van de Goor, die een fantastische speech gaf. Van het moment suprême, toen het boek aan een luchtballon naar beneden kwam zweven. Genoten heb ik ook van iedereen die ik mocht bedanken, omdat ze mee hadden gewerkt aan de totstandkoming van mijn boek. Ik genoot zelfs van de lamme hand die ik kreeg van het signeren van alle boeken en natuurlijk ook van de mensen die met mij op de foto wilden (huh, met mij?!) en de lieve vrienden met wie we de avond afsloten met een laatste drankje.

IMG_3063copy  IMG_3478

En dan is je boek er ‘opeens’. Ligt het in de boekhandel, in diverse webshops, en wordt het vanuit heel het land massaal besteld. Ik zal binnenkort eens wat reacties plaatsen die ik al heb gekregen. Die zijn werkelijk hartverwarmend! En tot die tijd…ga ik nog even verder met nagenieten!

IMG_33611

 

Promotietour

Het lijkt wel een hele promotour…Een boek schrijven en uitgeven is dan blijkbaar toch iets bijzonders, zo blijkt uit de media-aandacht die ‘Doe mij maar Diabetes’ krijgt. Met vandaag als absoluut hoogtepunt tot nu toe! (er moet altijd iets te wensen overblijven he!)

Vanmorgen zat ik zenuwachtig te wachten op de eerste reacties op het krantenartikel in Dagblad de Limburger. Gelukkig, de foto was mooi geworden en over de tekst was ik tevreden.

Foto Dagblad de Limburger, fotograaf Maartje van Berkel

Foto Dagblad de Limburger, Fotograaf Maartje van Berkel

Toen op naar de radiostudio van lokale omroep 3ML, waar ik live geïnterviewd werd voor het programma Hallo Midden-Limburg. Ook dat ging goed. Check.

Vanmiddag kwamen de eerste reacties binnen van mensen die mijn interview in het Gezien/Maasgouwnieuws hadden gelezen. Zo lief! En voor ik het wist stond de cameraploeg van TV Limburg op de stoep voor een reportage. Halverwege dat interview moest ik nog even een hypo wegwerken en ook nu zit ik met een waarde van 2,8 te typen. Dus als je iets raars ziet staan….dat kan. Ik denk dat ik toch nog maar even wat appelsap ga drinken…dan kun jij intussen het krantenartikel lezen! 🙂 Op naar vrijdag!

Artikel Dagblad de Limburger april 2015

Nog 10 dagen…

Ik kan wel stellen dat het aftellen nu echt begonnen is…nog tien dagen en dan is de lancering van mijn boek een feit. Maar in die komende tien dagen moet er nog vanalles gebeuren! De bestellingen worden voorbereid, het programma van de boeklancering moet nu toch echt definitief worden vastgesteld en doorgesproken met de betrokkenen, TV Limburg komt langs, er verschijnt nog een krantenartikel over het boek en…ik moet nog bedenken wat ik aandoe! Whaaaa!

De reacties die ik om me heen hoor zijn lief, stimulerend en vol bewondering. Over tien dagen sta ik daar, voor een zaal met honderd genodigden die heel benieuwd zijn naar het boek. Mijn persoonlijke verhaal. Een verhaal waarvan ik vond dat het gedeeld moest worden, voor al die mensen met diabetes, zodat er meer begrip komt voor deze 24-uurs bezigheid.

En zo ongeduldig als ik ben, ben ik nu alweer heel benieuwd naar de tijd die volgt ná de lancering. Wat gaat het boek teweeg brengen? Hoe zijn de reacties? Ik vind het allemaal superspannend. We zullen het gaan zien, nog even geduld. 10, 9, 8, ….

Doe mij maar Diabetes op tv!

Onlangs werd ik uitgenodigd om in het wekelijkse zondagochtendprogramma van Omroep Roerstreek te komen vertellen over ‘Doe mij maar Diabetes’. Gisteren was het zover.

Na een pittige nacht, waarin ik om half drie een dikke vervelende hypo had, werd ik een beetje brakjes wakker. Dan maar genoeg make-up op mijn gezicht, dat is op tv volgens mij sowieso wel handig.

Het werd een superleuke ochtend, en ik vond het heerlijk om te vertellen over mijn boek. Het programma werd live uitgezonden, maar hieronder kun je het terugkijken. (de eerste tien minuten) Het is een lokale omroep dus natuurlijk in het Limburgs, dus hopelijk ook een beetje te volgen voor iedereen buiten de provincie!

Wat gebeurt er allemaal?!

Af en toe moet ik mezelf echt even knijpen. Wat gebeurt er allemaal?! Zoveel mooie, lieve en positieve reacties op mijn verhaal, ik ben er echt stil van. Gisteren had ik een interview met een lokaal magazine, waarbij de interviewster bijna emotioneel werd van mijn verhaal. ‘Jouw puurheid raakte me’, mailde ze me later. Waauw.

Afgelopen week ontving ik een reactie van Ypsomed, de producent van mijn insulinepomp Omnipod. ‘Jouw boek heeft een heel goed inzicht wat het betekent om diabetes te hebben. Wij als bedrijf dat producten levert voor mensen met diabetes, willen begrijpen wat diabetes en de impact daarvan is. Jouw boek helpt ons daarbij.’  Fantastisch toch?

Steeds meer besef ik dat ik niet alleen mijn verhaal heb kunnen vertellen in mijn boek, maar dat het misschien wel eens heel nuttig kan zijn voor veel meer mensen. Mede-diabeten natuurlijk, maar misschien nog meer hun familie, vrienden en collega’s. En wat te denken van zorgverleners, die het soms allemaal beter weten maar in werkelijkheid maar zo’n zes uur per jaar zien of horen hoe het met je gaat.

Ik denk dat boek laat zien hoe het is om écht te leven met diabetes. Natuurlijk zijn het mijn persoonlijke ervaringen, en mijn verhaal geldt niet voor al die andere diabeten, maar het begin is gemaakt. Als dit uiteindelijk tot meer ervaringsverhalen gaat leiden, is dat toch alleen maar mooi?

 

 

De Lancering

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er nog totaal niet over had nagedacht, toen iemand mij een paar maanden geleden vroeg: ‘En, als het boek dan af is, ga je dan ook een lancering doen?’

Ehh…geen idee? Hoort dat er bij?

‘Het is wel een heel mooi moment om het schrijfproces af te sluiten en het te gaan delen met de buitenwereld.’

Tja, daar had hij gelijk in. En ik ben eigenlijk ook altijd wel te porren voor een feestje, dus waarom niet?!

Zo gezegd was in dit geval nog niet zo gedaan. Natuurlijk, feestjes organiseren is mijn vak, maar een boeklancering is toch iets anders dan een bruiloft, waarvan ik er in de afgelopen jaren tientallen heb georganiseerd. Want…waar houd je zoiets, hoe ziet zo’n avond eruit, wie nodig je uit, wordt het een open of besloten avond, en 101 andere vragen kwamen op me af. En als je iets doet, moet het ook vooral goed zijn!

Nu, een aantal spannende weken verder kan ik denk ik wel zeggen dat het een supermooie avond gaat worden. De locatie is gekozen, de uitnodigingen zijn verstuurd en de eerste aanmeldingen komen binnen. Ik ben nog druk bezig met het regelen van de exacte invulling van de avond, maar dat het tof wordt, dat staat vast. Ik kan eigenlijk niet wachten…

Zo komt het boek er uit te zien!!

De boek-cover is klaar! Ik ben er zo blij mee dat ik niet meer kon wachten om het met jullie te delen!

Er is een heel proces aan vooraf gegaan, van brainstorm tot fine-tunen en het aanpassen van de teksten of lettertypes, maar dit is dan het uiteindelijke resultaat geworden. Zo komt mijn boek straks in de boekhandel te liggen en hopelijk op heel veel andere plekken!

Wat vind je ervan?Boek cover Doe mij maar diabetes